O ΓΙΩΡΓΑΚΗΣ

Ο μικρός Γιωργάκης, μπαίνει στην τάξη του καθυστερημένος και με το ένα μάτι του πρησμένο. Η δασκάλα του μόλις τον βλέπει, τον ρωτά τι συμβαίνει:

- Αστα καλέ κυρία, λέει κλαίγοντας ο Γιωργάκης, με πλάκωσε στο ξύλο ο πατέρας μου!

- Δεν μπορεί, κάτι θα του έκανες. Για πες μου τι έγινε δηλαδή; ξαναρωτά η δασκάλα.

 - Δεν έκανα τίποτα καλέ κυρία. Εγώ, ξέρετε, επειδή τα βράδια φοβάμαι να κοιμάμαι μόνος μου, κοιμάμαι στο δωμάτιο των γονιών μου, στο διπλό κρεβάτι, ανάμεσα στον μπαμπά και στην μαμά. Χθες το βράδυ λοιπόν, και ενώ κοιμόμασταν και οι τρεις μας, λέει η μαμά στον μπαμπά:

-Αγάπη μου κοιμήθηκε ο Γιωργάκης;

Και εγώ που δεν είχα κοιμηθεί ακόμα τους λέω:

-Οχι βρε παιδιά, δεν κοιμάμαι.

Και σηκώνεται τότε ο πατέρας μου και με πλακώνει στις σφαλιάρες για να πάω στο κρεβάτι μου!

Η δασκάλα απορημένη, δεν είπε τίποτα.

Την επόμενη μέρα, ο Γιωργάκης ξαναέρχεται καθυστερημένος και με το άλλο μάτι του πρησμένο, με γδαρσίματα στο πρόσωπο και κουτσαίνοντας ελαφρώς.

 Τον ρωτά η δασκάλα τι έγινε και λέει ότι τον ξαναχτύπησε το βράδυ ο πατέρας του χωρίς να καταλάβει γιατί. Και εξιστορεί την ίδια φάση...

Η δασκάλα, μην μπορώντας να καταλάβει τι συμβαίνει και τρώει ξύλο ο Γιωργάκης κάθε βράδυ, του λέει:

- Ακου να δεις τι θα κάνεις: Σήμερα το βράδυ που θα ξαναπέσετε για ύπνο και ρωτήσει η μαμά σου τον μπαμπά αν κοιμάσαι, εσύ, και να μην κοιμάσαι δεν θα πεις τίποτα. Δεν θα μιλήσεις καθόλου, τουλάχιστον να γλιτώσεις το ξύλο.

- Kάνε ότι σου λέω και να δεις πως αύριο όλα θα πάνε καλά.

 Το επόμενο πρωί έκπληκτη η δασκάλα βλέπει τον μικρό Γιωργάκη να μπαίνει κλαίγοντας στην τάξη σε άθλια κατάσταση από το ξύλο και της λέει:

- Αχ! καλέ κυρία τι ήθελα και σας άκουσα, με σάπισε στο ξύλο χθες βράδυ ο πατέρας μου... - Μα έκανες ότι σου είπα; ρωτά η δασκάλα.

- Ακριβώς ότι μου είπατε! λέει ο Γιωργάκης.

- Για πες μου, τι έγινε; ρωτά η δασκάλα.

- Χθες, και ενώ είχαμε πέσει πάλι για ύπνο με εμένα να βρίσκομαι στο κρεβάτι ανάμεσα στον μπαμπά και στην μαμά, ρωτά η μαμά τον μπαμπά:

-Aγάπη μου κοιμήθηκε το παιδί;

Εγώ παρόλο που δεν κοιμόμουνα δεν μίλησα, όπως μου είχατε πει. Και λέει ο μπαμπάς:

-Οχι, όχι ακόμα...

Μετά από λίγο, ξαναρωτά η μαμά τον μπαμπά:

-Αγάπη μου κοιμήθηκε το παιδί;

-Εγώ δεν κοιμόμουνα αλλά δεν μίλησα. Λέει ξανά ο μπαμπάς:

-Όχι, όχι ακόμα...

Μετά από λίγο ξαναρωτά η μαμά τον μπαμπά:

-Αγάπη μου, κοιμήθηκε το παιδί;

Εγώ πάλι δεν μίλησα. Και λέει τότε ο μπαμπάς:

-Nαι, μου φαίνεται ότι κοιμάται.

Και του λέει η μαμά:

-Αχ! Έλα, έλα, πάρε με πάρε με τώρα...

Και πετάγομαι τότε εγώ και τους λέω:

-Πού πάτε ρε παιδιά; Πάρτε και μένα...!!!